DİKKAT EKSİKLİĞİ VE HİPERAKTİVİTE BOZUKLUĞU OLAN ÇOCUKLARDA YETİŞKİNLİĞE GİDİŞTE ROL OYNAYAN ETMENLER

    Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite bozukluğu olan çocukların yetişkinlik gidişlerinde 3 farklı gurup tanımlanmaktadır.
-Birinci grup; yetişkinlik işlevleri oldukça iyi olan ve eşleştirilmiş normal kontrol grubundan önemli farklılık göstermeyenlerin oluşturduğu gruptur. Bu gruba Dikkat eksikliği ve Hiperaktivite sorunu olan çocukların %30'u girmektedir.
-İkinci grup; konsantrasyon, impulsivite ve sosyal iletişim sorunları yetişkinlikte devam eden gruptur. Bu semptomlar sıklıkla işte, kişiler arası ilişkilerde sorunlar, düşük benlik saygısı, impulsivite, irritabilite, anksiyete ve duygusal değişkenlik ile neticelenir. Çoğu genç erişkin hastalar olup, kabaca %50-60'ı bu gruba girer.
-Üçüncü grup; yetişkinlikte önemli derecede psikiyatrik veya antisosyal problemlere ya da her ikisine de sahip olan gruptur. Bu hiperaktif yetişkinler ciddi depresif, hatta suisidal olabilir veya ilaç ve alkol kötüye kullanımları olabilir. Saldırı, silahlı soygun, evlere girme ve uyuşturucu dahil aşırı antisosyal davranışlar gösterebilirler. Şanlıyız ki, hiperaktif çocukların yalnızca küçük bir kısmı, yaklaşık %10-15'i bu olumsuz gidişi gösterirler.
Zihnimizdeki çeşitli olasılıklarla, pozitif veya negatif gidişi belirleyen etmenlerin tanımlanması önemlidir. Bu etmenler üç farklı kategoride sınıflandırıla bilinir:
(1) Çocuğun bireysel karakteristikleri (özellikleri) (örn. Zeka bölümü, semptomların şiddeti ve komorbidite),
(2) sosyoekonomik düzey, anne-baba patolojisi ve çocuk yetiştirme tarzları gibi ailesel parametreler,
(3) Tedavi (tipi, süresi) .

GERİ